Voor ouders · Groep 1 en 2

In groep 1 en 2 gaat het nog nergens over cijfers.

Er is geen huiswerk en er zijn geen toetsen. Wat er wél al is: hoe je kind aan een opdracht begint, en hoeveel jij daarbij overneemt.

Wat er meestal aan de hand is

Op deze leeftijd meet je geen prestatie. Je ziet een werkhouding ontstaan.

De juf zegt dat je dochter moeilijk tot spel komt, of dat ze bij een opdracht meteen om hulp vraagt. Dat is geen leerprobleem — er valt nog niets te leren in de zin van stof. Het is een beginnende gewoonte, en gewoontes zijn op deze leeftijd nog licht te verleggen.

Wat hier gebeurt is geen achterstand. Het is een gewoonte die nog vorm krijgt.

Wees hier voorzichtig met wat je meet

Wij zijn terughoudend in deze fase, en dat hoort. Een kind van vijf dat niet uit zichzelf aan een opdracht begint, is meestal gewoon een kind van vijf. Wij kijken daarom vooral of er een patroon ís, en niet of het aan een norm voldoet — en zeggen het eerlijk als er niets aan de hand is.

  • Het meeste zit hier bij jou

    Op deze leeftijd is een groot deel van de afhankelijkheid huishoudelijk: wie pakt het aan, wie ruimt op, wie besluit dat het klaar is.

  • De overgang naar groep 3 komt eraan

    Daar wordt voor het eerst gevraagd om zelfstandig aan een taak te blijven. Wat hier ontstaat, komt daar terug.

Waar wij naar kijken

In deze fase kijken we naar twee dingen, en naar jou.

Van de zes gedragingen zijn er hier maar twee zinvol te bekijken. De derde is niet je kind, maar het huishouden eromheen.

  1. Uit zichzelf beginnen

    Van pas aan een opdracht beginnen als iemand ernaast gaat zitten, naar zelf pakken en starten. Bij kleuters zie je dat aan spel net zo goed als aan werkjes.

  2. Doorgaan als het moeilijk wordt

    Van meteen “ik kan het niet” en opgeven, naar het nog een keer proberen. Dat is de gedraging die in groep 3 het hardst nodig is.

  3. En: kunnen loslaten thuis

    Van jij die het overneemt zodra het stroef gaat, naar meekijken op afstand. Dat is hier geen bijzaak — op deze leeftijd is het vaak het hele verhaal.

Wat wij doen

Klein, speels, en zonder schoolse druk.

Wij maken hier geen huiswerkles van. De begeleiding sluit aan bij wat een kind van deze leeftijd aankan, en veel ervan gaat over wat er thuis verandert.

  • Korte opdrachten met een duidelijk einde. Weten wanneer iets af is, maakt beginnen makkelijker.
  • Hulp een stap later geven. Even wachten voordat je bijspringt. Dat ene moment is precies waar het zich ontwikkelt.
  • Benoemen wat er goed ging. Niet het resultaat maar de aanpak: dat ze zelf begon, dat ze het nog een keer probeerde.
  • Meedenken over thuis. Wat kun jij loslaten zonder dat het misgaat? Daar ligt in deze fase de meeste winst.

Wat je terugziet

Of ze zelf begint aan iets wat niet meteen lukt.

Bij de start leggen we vast hoeveel sturing ze nog nodig heeft om aan een opdracht te beginnen. Later in het traject kijken we opnieuw, met dezelfde beschrijvingen.

Begint je dochter zelf aan een opdracht, of wacht ze tot iemand naast haar zit?

“Ze pakt het werkje nu zelf van de plank. Dat klinkt klein, maar het is precies de gewoonte die in groep 3 het verschil maakt.”

Notitie van de begeleider

Illustratief voorbeeld, geen leerlinggegevens.

De eerste stap

Begin met een nulmeting.

Ook op deze leeftijd. Na drie sessies weet je of er een patroon is — en zo niet, dan zeggen we dat gewoon.

  • Een intakegesprek van een half uur, met jou en met je kind apart.
  • Drie sessies waarin we vastleggen waar je kind staat op de zes gedragingen.
  • Een afsluitend gesprek waarin we de uitkomst doornemen en samen richting bepalen.

Je merkt meteen hoe de begeleider en de aanpak bevallen. Daarna beslis je of je verdergaat; je zit nergens aan vast.

Aan de nulmeting zit geen verplichting om door te gaan.

Wij nemen binnen één werkdag contact op.

Alle getoonde profielen en cijfers op deze site zijn illustratief en geanonimiseerd.