Engels is het vak waar je kind denkt dat hij het al kan

Wat er meestal aan de hand is

Engels is het vak waar je kind denkt dat hij het al kan.

Series, games, YouTube: hij verstaat het moeiteloos en praat het redelijk. Dus voelt een woordenlijst leren als tijdverspilling. Tot de toets vraagt om spelling, tijden en formeel schrijven — en dat zijn precies de dingen die je niet oppikt van een stream.

Vlot kunnen praten en een toets kunnen maken zijn bij Engels twee verschillende dingen.

De illusie van beheersing

Bij Frans of Duits weet een leerling dat hij het niet kan; bij Engels denkt hij van wel. Daardoor slaat hij als enige vak de voorbereiding over. Het gat groeit dus stil: hij merkt het pas als het cijfer terugkomt, en dan is het niet te verklaren uit “te moeilijk”.

Spelling is het eerste dat opvalt

Woorden die hij dagelijks hóórt, heeft hij nooit geschreven. Daar gaan de eerste punten.

Grammatica wordt gegokt op gehoor

Wat goed klínkt is vaak goed, maar niet altijd. Zonder regel valt er niets te controleren.

Waar wij naar kijken

Bij Engels gaat het om beginnen en om nakijken.

Wij letten op alle zes de gedragingen. Bij Engels zijn dit de twee waar het misgaat, en ze hangen allebei samen met dat gevoel van “ik kan het toch wel”.

Uit zichzelf beginnen

Van de voorbereiding overslaan omdat het onnodig voelt, naar toch die woordenlijst doen — juist bij het vak waarvan je denkt dat je het al kunt.
Eigen werk controleren

Van inleveren op gevoel, naar teruglezen op spelling en werkwoordstijd. Bij Engels vindt een leerling zijn eigen fouten als hij ernaar zoekt; het probleem is dat hij niet zoekt.

Wat wij doen

Het verschil laten zien tussen verstaan en kunnen.

Zolang je kind ervan uitgaat dat hij Engels al beheerst, is er geen reden om te oefenen. Wij maken dat verschil eerst concreet.

Laten schrijven wat hij al kan zeggen. Het gat tussen die twee is meteen zichtbaar, en overtuigender dan elk betoog van ons.
Woorden koppelen aan de planning. Woordjes leren is geen taalprobleem maar een plannings-probleem: elke dag tien is iets anders dan de avond ervoor zestig.
Fouten sorteren. Spelling, tijd of woordkeus? Elk type vraagt iets anders, en pas dan heeft oefenen zin.
Formeel schrijven apart oefenen. Dat is het deel dat je nergens buiten school tegenkomt, en dus het deel dat geleerd moet worden.

Wat je terugziet

Of hij zich voorbereidt op het vak dat hij al denkt te kennen.

Bij de start leggen we vast hoeveel sturing hij nog nodig heeft om aan Engels te beginnen. Later in het traject kijken we opnieuw, met dezelfde beschrijvingen.

Bereidt je zoon zich voor op Engels, of vertrouwt hij erop dat het wel goed komt?

Nulmeting

Tussenmeting

Slaat voorbereiding over: “kan ik al”
Doet het na een reminder
Begint uit zichzelf, ook bij dit vak
Controleert daarna zelf op spelling en tijd

“Hij was verbaasd hoeveel woorden hij verkeerd schreef die hij foutloos uitspreekt. Sindsdien doet hij de lijst zonder dat wij erom vragen.”

Notitie van de begeleider

Illustratief voorbeeld, geen leerlinggegevens.

De eerste stap

Begin met een nulmeting.

Na drie sessies weet je waar hij staat bij Engels — en of je daarna verdergaat is dan pas de vraag.

Een intakegesprek van een half uur, met jou en met je kind apart.
Drie sessies waarin we vastleggen waar je kind staat op de zes gedragingen.
Een afsluitend gesprek waarin we de uitkomst doornemen en samen richting bepalen.

Je merkt meteen hoe de begeleider en de aanpak bevallen. Daarna beslis je of je verdergaat; je zit nergens aan vast.

Andere talen

Ook per niveau

Kies waar je kind zit

Engels zakt weg. Meestal niet omdat het te moeilijk is.